Skip to main navigation menu Skip to main content Skip to site footer

Articles

No. 4 (38) (2021)

Constitutional Complaint Versus Extraordinary Complaint: Comparative Analysis of Institutions of Remedy for Infringements of Human and Civil Liberties and Rights set out in the Polish Constitution

DOI:
https://doi.org/10.36128/priw.vi38.350
Submitted
30 October 2021
Published
6 January 2022

Abstract

Constitutional complaint and extraordinary complaint are two institutions functioning in the Polish legal system whose task is to protect freedoms and human rights set out in the Constitution of the Republic of Poland. The constitutional complaint is regulated by the Constitution of the Republic of Poland, while the extraordinary complaint is a statutory instrument. These institutions were introduced
to the Polish legal system for different reasons. Their functions are also other. The author does a comparative
analysis of a constitutional complaint and an extraordinary complaint in such a scope that it will be possible to answer the question about mutual relations between a constitutional complaint and an extraordinary complaint and their significance in protecting human rights. In particular, it is worth considering to what extent the deficits resulting from the narrow model of constitutional complaint adopted in Poland have been filled by the extraordinary complaint. Undoubtedly, these are two
significantly different institutions. The considerations are based on the analysis of the texts of normative acts of the jurisprudence of the Constitutional Tribunal and the Supreme Court and concerning the doctrine’s statements. In the conclusion of the conducted analysis, the author points out that although the extraordinary complaint is not an answer to all the imperfections of the constitutional complaint, it is an institution that has potential. Its effectiveness in protecting human rights depends on how it is be shaped in legal regulations and to what extent the Supreme Court is willing to deviate from the constitutional
value of stability of final court judgements.

References

  1. Balcerzak Michał, „Skarga nadzwyczajna do Sądu Najwyższego w kontekście skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka” Palestra, nr 1-2 (2018).
  2. Bosek Leszek, Mikołaj Wild, „Komentarz do art. 79.”, [w:] Konstytucja RP. Tom I. Komentarz do art. 1–86, red. Marek Safjan, Leszek Bosek. 1819-1849. Warszawa: C. H. Beck, 2016.
  3. Chmielarz-Grochal Anna, „Zdolność skargowa gminy w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym”, [w:] Aktualne problemy samorządu terytorialnego po 25 latach jego istnienia, red. Ryszard Paweł Krawczyk, Andrzej Borowicz. 119-138. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2016.
  4. Czarnecki, Paweł. „Skarga nadzwyczajna do Sądu Najwyższego – najnowszy środek kwestionowania orzeczeń w postępowaniu karnym”, [w:] W obliczu reformy sądownictwa w Polsce. Główne problemy przebiegu postępowań sądowych, red. Damian Gil, Andrzej Piasecki. 135-154. Lublin: Wydawnictwo KUL, 2018.
  5. Czeszejko-Sochacki Zdzislaw, „Skarga konstytucyjna w prawie polskim” Przegląd Sejmowy, nr 1 (1998): 31-54.
  6. Dobrowolski Marek, „Skarga konstytucyjna i nadzwyczajna. Na czym polegają, czym się różnią”, Gazeta Prawna, 3 lipca 2021. https://serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia/artykuly/8199127,skarga-konstytucyjna-nadzwyczajna-sad-najwyzszy-marek-dobrowolski.html.
  7. Ereciński Tadeusz, Karol Weitz, „Skarga nadzwyczajna w sprawach cywilnych” Przegląd Sądowy, nr 2 (2019): 7-19.
  8. http://zembrzuski.eu/wp-content/uploads/2020/05/TE-KW-skarg-nadzwyczajna.pdf.
  9. Hermann Mikołaj, Wyroki interpretacyjne Trybunału Konstytucyjnego z perspektywy teoretycznoprawnej. Instrument ochrony ładu konstytucyjnego czy środek zapewniania jednolitości orzecznictwa? Warszawa: Biuro Trybunału Konstytucyjnego, 2015.
  10. Jarosz-Żukowska Sylwia, „Postanowienia tymczasowe w praktyce orzeczniczej Trybunału Konstytucyjnego” Acta Universitatis Wratislaviensis. Przegląd Prawa i Administracji, nr 3368 (2011): 69-90.
  11. Jarosz-Żukowska Sylwia, „Prawo do skargi konstytucyjnej – stan obecny i postulaty de lege ferenda”, [w:] Realizacja i ochrona konstytucyjnych wolności i praw jednostki w polskim porządku prawnym, red. Mariusz Jabłoński. 827-853. Wrocław: E-Wydawnictwo. Prawnicza i Ekonomiczna Biblioteka Cyfrowa. Wydział Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego, 2014.
  12. Kotowski Artur, „Skarga nadzwyczajna na tle modeli kontroli odwoławczej” Prokuratura i Prawo, nr 9 (2018): 51-86.
  13. Łabno Anna, „Skarga konstytucyjna jako środek ochrony praw człowieka. Przyczynek do dyskusji” Przegląd Prawa Konstytucyjnego, nr 4 (2012): 39-59.
  14. Scheffler Tomasz, „Skarga nadzwyczajna” Radca Prawny, nr 178 (2018): 16-20.
  15. http://kirp.pl/wp-content/uploads/2018/08/rp_nr178_net3.pdf.
  16. Skarga konstytucyjna, red. Janusz Trzciński. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2000.
  17. Stasiak Jarosław, Skarga nadzwyczajna w postępowaniu cywilnym. Warszawa: C. H. Beck, 2021.
  18. Syryt Aleksandra, „Podmiotowość prawna gmin a ochrona praw człowieka”, [w:] Jedność norm i wartości. Zbiór studiów dedykowanych Profesor Marii Gintowt-Jankowicz, red. Jan Pastwa, Zbigniew Cieślak, Karolina Sawicka, Wojciech Federczyk. 349-370. Warszawa: Krajowa Szkoła Administracji Publicznej, 2014.
  19. Szczucki Krzysztof, Skarga nadzwyczajna w praktyce. Lex 2017.
  20. Szmulik Bogumił, Skarga konstytucyjna. Polski model na tle porównawczym. Warszawa: C. H. Beck, 2006.
  21. Trzciński Janusz, „Zakres podmiotowy i podstawa skargi konstytucyjnej”, [w:] Skarga konstytucyjna, red. Janusz Trzciński. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe 2000.
  22. Tuleja Piotr, „Skarga konstytucyjna w Polsce – dziesięć lat doświadczeń” Przegląd Legislacyjny 61, nr 3 (2007).
  23. Wiśniewski Tadeusz, Robert Bełczącki, Skarga nadzwyczajna w świetle środków zaskarżenia w postępowaniu cywilnym. Warszawa: Wolters Kluwers, 2019.
  24. Wyrzykowski Mirosław, Michał Ziółkowski, „Konstytucyjny status proceduralny jednostki jako adresata działań organów administracji”, [w:] Konstytucyjne podstawy funkcjonowania administracji publicznej, red. Roman Hauser, Zygmunt Niewiadomski, Andrzej Wróbel. 306-307. Warszawa: C. H. Beck, Instytut Nauk Prawnych PAN, 2012.

Downloads

Download data is not yet available.

Most read articles by the same author(s)