Środki restrykcyjne (sankcje) wobec ataków cyfrowych jako instrument prawny dyplomacji cyfrowej Unii Europejskiej - Mik, Cezary (PRAWO i WIĘŹ, 2021)
Sankcje Unii Europejskiej (środki restrykcyjne) wobec ataków cyfrowych  jako instrument prawny dyplomacji cyfrowej stanowią nowe rozwiązanie prawne, powstałe w 2019 r. Zostało użyte przez Unię po raz pierwszy w 2020 r. wobec ataków cyfrowych z Chin, Rosji i KRLD. Sankcje te przyjmowane są na podstawie postanowień Traktatu o UE (wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczenstwa, art. 29) oraz art. 215 Traktatu o funkcjonowaniu UE. Stanowią one element szerszej koncepcji politycznej Unii, powstałej w 2015 r., określanej mianem dyplomacji cyfrowej. W artykule wyjaśnia się w kontekście ogólnych założeń stosowania środków restrykcyjnych i stosunku Unii do przestrzeni cyfrowej, jak pojmowane są i jaki charakter mają ataki cyfrowe jako przesłanka sankcji, jakie sankcje przewiduje się w razie ataków cyfrowych oraz jakie są zasady i tryb ich przyjmowania i wykonywania. Regulacje unijne dotyczące środków restrykcyjnych w odpowiedzi na ataki cyfrowe nie są rozwiązaniem w pełni prawnie zadowalającym. Ich ocena znajduje się w konkluzjach opracowania.